NL | EN

Marieke Peeters


Underneath the skin of things familiar, the elusive presence of the outside calls. Between whispering walls, its unsettling allure remains distant. Here the world is approached backwards, the inside derived through the outside, a disguise that is as revealing as it is misleading.

Marieke Peeters creates performative installations and sculptures that combine intensive material research with a performative perspective. She researches how objects relate to one another when they always remain partly hidden from one another. In her practice humans are considered objects as well. Not less or more important and mysterious than the things they are surrounded by. Marieke is driven by her desire for but inability to connect with the people, things and places around her. This desire has a dark attraction that materialises in her work in the sensation of the eerie. A calm inner disturbance that stalks you and offers a repose from the things that once seemed familiar. Hiding is an instrument she often deploys to question the implications and agency of the hidden object.

The project she is working on now features a disguise for her own bedroom made entirely from dark brown wool. Wool is an inherently transformative and changeable material. It is a hide for a living creature and suggests there might be more hidden in your bedroom than dust and spiders. The intensive material process that lies at the core of this project becomes obsessive, which drives the work physically and conceptually. Through the process of washing, combing and felting wool onto everything inside her bedroom (including herself), she transforms the room into an entity that is both alien and strange yet also eerily intimate and familiar. The room reveals itself as a seemingly breathing and living organism that poses as an intrusive and unattainable being. 

Zij verdwijnen in de achtergrond, verborgen voor anderen. Wanneer je tracht hen te vinden dansen zij altijd buiten bereik. Iets of iemand kan zich verschuilen in de plooien van het behang dat je slaapkamer siert. Hoe kan ik mij verhouden tot objecten die altijd deels verborgen zijn voor mij, vooral wanneer ik zelf evenwel verborgen ben?

Marieke Peeters creëert performatieve installaties en sculpturen die intensief materiaalonderzoek combineren met een performatieve blik. Ze onderzoekt hoe objecten zich tot elkaar verhouden wanneer zij altijd deels verborgen zijn voor elkaar. In haar praktijk worden mensen ook gezien als objecten. Niet minder of meer belangrijk en mysterieus als de dingen die hen omringen. Marieke wordt gedreven door haar verlangen naar maar onvermogen om zich te verbinden met de mensen, dingen en plekken om haar heen. Dit verlangen heeft een duistere aantrekkingskracht die in haar werk materialiseert in de sensatie van de eerie. De eerie belichaamt een kalme innerlijke verontrusting die je besluipt en je afstand laat nemen van de dingen die je dacht te kennen. Het verbergen is daarbij een instrument dat zij gebruikt om de implicaties en agency van het verborgen object te bevragen.

Het project waar Marieke nu aan werkt bestaat uit een vermomming voor haar eigen slaapkamer die volledig gemaakt is van donkerbruine schapenwol. Wol is een inherent veranderlijk en mysterieus materiaal. Het is een tweede huid voor een levend wezen en suggereert dat er meer verborgen ligt in de slaapkamer dan slechts stof en een verdwaalde spin. Het intensieve materiaalproces dat kernachtig is aan dit project wordt obsessief, wat het werk fysiek en conceptueel gezien voortdrijft. Door het wassen, kaarden, vilten en bevestigen van wol op alles in de slaapkamer (inclusief haarzelf), transformeert zij de kamer in een wezen die niet alleen vreemd en onbekend maar ook intiem en vertrouwd aandoet. De kamer onthult zichzelf als een schijnbaar ademend en levend organisme dat zich opdringt aan de rest van het huis.




Information


Marieke Peeters
1997, Doetinchem, NL
www.marieke-peeters.com
Instagram: @mariekepeetersk