NL | EN

Mirte van den Bos


Slowly but surely we wake up,
In the middle of the day. 
We keep the lights on to boost the daylight. 
We make jokes, 
And the chairs laugh along. 
We offer support, 
Leaning on the tables.

Slowly but surely we wake up, 
We unfold hands. 
We catch rivers in solid form between our fingers. 
In this way we carry the world with us in our palm. 

Objects move, 
And we move with them.  
We hold blue stones to our hearts, 
And start calling them home while we 
Leave our houses behind. 

The world in one thing, 
The sheep is in the fur, 
And maybe even a piece of meadow, 
The world is in one thing, 
When you look with multiple eyes. 

Slowly we wake up, 
We travel wherever the world goes. 
We move along, 
While we hold frimly her in our palms. 


INFO: 
Mirte van den Bos (Dieren, 1997) is currently investigating the relationship between human,
object and environment and how these relationships are established and influenced. In the age of the antropocene, humanity has become a geological force on earth. These relationships between humanity and the planet play themselves out on a smaller and more personal scale. Mirte searches for an intimacy with objects, non-human species, technology, the environment and other human beings. She investigates how our surroundings influence our behaviour and how we can have a dialogue with the world around us. Throughout language, installations, video and photgraphy she tries to capture these dialogues.

"Our relationship with objects has become so intimate, that we don’t even notice them anymore."– Tim Ingold 

Workdescription: 
Connections 
In this work the audience can enter the space and thouch the branches hanging from the ceiling. All the branches are connected to eachother, and if you move one of them, all of them start to move. 

Langzaam maar zeker worden we wakker,
Zo midden op de dag.
We houden de lampen aan om het daglicht kracht bij te zetten.
We maken grappen, 
En de stoelen lachen mee. 
We betuigen steun, 
Leunend op de tafels. 

Langzaam maar zeker worden we wakker, 
We ontvouwen handen. 
Tussen onze vingers vangen we rivieren in vaste vorm. 
Zo dragen we wereld met zich mee in onze palm. 

Objecten verplaatsen, 
En wij bewegen mee. 
We houden blauwe stenen tegen onze harten, 
En beginnen hun thuis te noemen terwijl we  
Onze huizen achterlaten. 

De wereld in één ding, 
Het schaap zit in de vacht, 
En misschien zelfs ook een stukje weide, 
De wereld zit in een ding, 
Wanneer je met meerdere ogen kijkt. 

Langzaam worden we wakker, 
Reizen we waar de wereld ook naartoe gaat, 
Bewegen we mee, 
Terwijl we haar in onze palmen vasthouden. 
 
 
Omschrijving 
Mirte van den Bos (Dieren, 1997) onderzoekt momenteel de relatie tussen mens, object en omgeving en hoe deze relaties tot stand komen en worden beïnvloed. In het antropoceen is de mensheid een geologische kracht op aarde geworden. Deze relaties tussen de mensheid en de planeet spelen zich af op een kleinere en meer persoonlijke schaal. Mirtee gaat op zoek naar intimiteit met objecten, niet-menselijke soorten, technologie, het milieu en andere mensen. Ze onderzoekt hoe onze omgeving ons gedrag beïnvloedt en hoe we een dialoog kunnen aangaan met de wereld om ons heen. Doorheen taal, installaties, video en fotografie probeert ze deze dialogen vast te leggen. 

"Onze relatie met objecten is zo intiem geworden dat we ze niet eens meer opmerken."- Tim Ingold 

Werkomschrijving: 
Connections 
In dit werk kan het publiek de ruimte betreden en de takken die aan het plafond hangen aanraken. Alle takken zijn met elkaar verbonden en als je een van hen verplaatst, beginnen ze allemaal te bewegen. 




Information


Mirte van den Bos
27-01-1997, Dieren
https://mirtevandenbos.com/
Instagram: @mirtevandenbos